tag:blogger.com,1999:blog-18193448902598806292012-02-16T23:05:31.209+02:00mpaganhttp://www.blogger.com/profile/02555880702776905464noreply@blogger.comBlogger21100tag:blogger.com,1999:blog-1819344890259880629.post-56543539741571746012009-02-04T16:52:00.012+02:002009-02-10T20:10:17.041+02:00<span style="font-size:100%;"><span style="font-size:85%;">Είναι γνωστές , νομίζω , οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα παιδιά στην κατανόηση των εννοιών της Φυσικής - Χημείας και συνεπώς και στην εφαρμογή τους σε ασκήσεις .<br /><br />Κατά τη γνώμη μου , κατά ένα μεγάλο μέρος , το γεγονός αυτό οφείλεται στο ότι δεν υπάρχουν ή δε λειτουργούν καλά , όταν υπάρχουν , εργαστήρια Φυσικής - Χημείας στα ελληνικά Γυμνάσια και Λύκεια . Στις περισσότερες περιπτώσεις κι όταν ακόμα υπάρχουν - τα εργαστήρια - καταλήγουν στο να εκτελεί ο ίδιος ο καθηγητής τα σχετικά πειράματα . Θα μου πείτε πάλι καλά αν γίνεται και έτσι.!<br />Υπάρχουν περιπτώσεις που η τάξη που φτιάχνεται για εργαστήριο χρησιμοποιείται μετά από κάποια χρόνια για αίθουσα διδασκαλίας λόγω έλλειψης αιθουσών . Μια από τις αιτίες είναι η συστέγαση πολλών σχολείων σε ένα συγκρότημα , πρόβλημα που επιδεινώνεται με την δημιουργία πρωϊνής βάρδιας και μόνο . Συμφωνώ απόλυτα με τα πρωϊνά σχολεία , αλλά σε μερικές περιπτώσεις το γεγονός αυτό οδηγεί στο να χάνονται εργαστήρια που πριν υπήρχαν . Και όχι μόνο Φυσικής και Χημείας αλλά και Τεχνολογίας κ.ά. Μόνο το εργαστήριο Πληροφορικής γλιτώνει , επειδή έχει θεσμοθετηθεί να μην γίνεται το μάθημα αν δεν υπάρχει εργαστήριο . Διαφορετικά θα βλέπαμε να διδάσκονται τα παιδιά π.χ. το word , στο μαυροπίνακα !<br />Φανταστείτε τώρα να κάνετε το μάθημα της απόσταξης στη Β΄ Γυμνασίου χωρίς την επίδειξη της αντίστοιχης πειραματικής διάταξης . Ενώ είναι τόσο απλό , η περιγραφή και μόνο της διάταξης γίνεται πάρα πολύ δύσκολή υπόθεση . Φανταστείτε τώρα ένα "ιδανικό" εργαστήριο όπου τα παιδιά χωρισμένα σε μικρές ομάδες θα πραγματοποιούσαν την απόσταξη , με την καθοδήγηση του εκπαιδευτικού , μόνα τους ! Και φανταστείτε ακόμα ότι βάζατε ένα τεστ και στους μεν και στους δε , ποιοι θα απέδιδαν καλύτερα ; Η απάντηση είναι νομίζω προφανής. Ειδικά στους μαθητές του Γυμνασίου η δημιουργία ενός τέτοιου εργαστηρίου είναι αναγκαία. Ό,τι και να κάνει κανείς το ενδιάμεσο , είναι απλώς ημίμετρο .<br />Στο Λύκειο , όπως είναι οι παρούσες συνθήκες , με την τεράστια αυτή ύλη , απ΄ότι ξέρω οι καθηγητές δεν κάνουν καθόλου πειράματα ! Και δικαιολογημένα ! Χρειάζεται αναμόρφωση όλο το αναλυτικό πρόγραμμα . Να ξεδιαλύνουμε τι είναι απαραίτητο να ξέρουν τα παιδιά και τι όχι .<br />Είδα την εκπομπή του Τσίμα τις προάλλες και μελαγχόλησα! Αυτοί οι Νορβηγοί είναι πολύ τυχεροί ! Είδαμε τα παιδιά να εκτελούν πρώτα τα πειράματα μόνα τους και κατόπιν - μετά από μερικά μαθήματα - να μπαίνουν στην τάξη και να διδάσκονται την αντίστοιχη θεωρία . Τα είδαμε να ξεκινούν το πρόγραμμα της ημέρας με Γυμναστική και μαθήματα χορού . Τα παρακολουθήσαμε να κάνουν Μουσική και να μαθαίνουν άλλος κιθάρα , άλλος πιάνο κ.λ.π. Τρομερά πράγματα αυτά για την Ελλάδα! Εδώ το μάθημα της Μουσικής είναι στην πραγματικότητα Ιστορία της Μουσικής , γιατί δεν υπάρχει δυνατότητα να γίνει και αλλιώς .<br />Και είναι τόσο δύσκολο αυτά να γίνουν και στην Ελλάδα ; Ποιοι είναι οι λόγοι ; Τι φταίει ;<br /><br /><br /><br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1819344890259880629-5654353974157174601?l=mpagan.blogspot.com' alt='' /></div>mpaganhttp://www.blogger.com/profile/02555880702776905464noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1819344890259880629.post-67168859684300302882008-12-20T13:58:00.004+02:002008-12-20T14:32:36.966+02:00<div style="text-align: justify;">Διάβασα ένα πολύ καλό άρθρο στην Ελευθεροτυπία του Σαββάτου(20 Δεκεμβρίου 2008) και θά'θελα να το μοιραστώ μαζί σας. Είναι από το <a href="http://www.enet.gr/online/online_fpage_text/id=10463460">"Εδώ Ράδιο"</a> του Ανδρέα Ρουμελιώτη .<br /></div><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Μιλάει για τη γενιά των 700€ και τη γενιά των μείον 700€.</span><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">Η γενιά των 700€ </span>είναι οι νέοι που μπήκαν τώρα στην αγορά εργασίας. "<span style="font-style: italic;">Η εξωτερική τους εμφάνιση , η συμπεριφορά και η ψυχολογία τους δεν έχει καμιά σχέση με τους παραδοσιακούς προλετάριους του Κομμουνιστικού Μανιφέστου. Είναι ωραία αγόρια και κορίτσια που ντύνονται φινετσάτα με πολύχρωμα ρούχα , εναλλακτικά , γεμίζουν τα καφέ και τα μπαράκια , χορεύουν , φλερτάρουν , ερωτεύονται και καπάκι στο καπάκι χτυπάνε κι ένα σφηνάκι...</span>"<br /></div><div style="text-align: justify;">"<span style="font-style: italic;">Δεν βγάζουν μάτι ότι ζορίζονται με τα ψίχουλα των 700€. Τριανταρίζουν και συνεχίζουν να ζουν με τους γονείς τους, γυρίζουν από τη δουλειά , βρίσκουν στρωμένο το τραπέζι με ζεστό σπιτικό φαγάκι από τη μαμά τους , τους πληρώνει το κινητό και τη σύνδεση στο γρήγορο Ιντερνετ η νονά και προς το τέλος του μήνα χαρτζιλικώνονται πάλι απ΄το μπαμπά</span>".<br /></div><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">Η γενιά των μείον 700€</span> είναι η γενιά αυτών που τους λείπουν κάθε μήνα "στην καλύτερη των περιπτώσεων" 700€ .<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">"<span style="font-style: italic;">Που ο οικογενειακός της προϋπολογισμός , παρ΄όλες τις περικοπές , δεν της βγαίνει να πληρώσει τα φροντιστήρια για τα παιδιά. Έχει τη δόση του στεγαστικού , τα δάνεια καταναλωτικά , τις κάρτες , τον ΟΤΕ , τη ΔΕΗ , την ΕΥΔΑΠ , τα κοινόχρηστα , το σέρβις του αυτοκινήτου , τις βενζίνες , τα κινητά , το χαρτζηλίκι των παιδιών</span>".<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">Θα πρόσθετα εγώ τώρα για τη γενιά των μείον 700€ , ότι είναι μια γενιά που αισθάνεται ότι τα όνειρά της δεν πραγματοποιήθηκαν και βλέπει τα παιδιά της , αν πηγαίνουν στα Λύκεια , να ξημεροβραδιάζονται πάνω σε ανούσια βιβλία και να έχουν ένα τρομαχτικό ωράρια εργασίας ! Το πρωΐ στο Λύκειο και το απόγευμα μέχρι το βράδυ σε κάποιο φροντιστήριο χωρίς την πολυτέλεια να σκεφτούν για τη δική τους ζωή και τα όνειρά τους . Συγκρίνει λοιπόν η γενιά αυτή , τη δική της ζωή με αυτή των σημερινών παιδιών και βλέπει ότι ελάχιστα πράγματα έχουν βελτιωθεί αν δεν έχουν χειροτερέψει κιόλας. Στην εκπομπή του Τσίμα με αφορμή τη δολοφονία του 15ου χρόνου ( έχει την ηλικία του μικρότερου γιου μου ) είδα κάποια παιδιά από μια κωμόπολη έξω από τα Τρίκαλα , να φεύγουν από το σπίτι τους το πρωΐ για να πάνε στο Λύκειο της γειτονικής πόλης , να τσιμπάνε κάτι στο πόδι, να συνεχίζουν την "Εκπαίδευσή τους" στο φροντιστήριο και να επιστρέφουν σπίτι τους το βράδυ. Αν είναι δυνατόν! Πώς να μην επαναστατήσει αυτή η γενιά . Και πώς να την αντιμετωπίσει και η άλλη γενιά των μείον 700 ; Άλλοι την καταλαβαίνουν αλλά δεν παύουν να αγωνιούν(για το μέλλον της και την ασφάλειά της ) , άλλοι την καταδικάζουν ...<br /></div><br />Αυτά προς το παρόν.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1819344890259880629-6716885968430030288?l=mpagan.blogspot.com' alt='' /></div>mpaganhttp://www.blogger.com/profile/02555880702776905464noreply@blogger.com0